Middelburg vlagt, generaal Daser capituleert

In alle vroegte besluiten de geallieerden in Vlissingen vandaag een delegatie naar Middelburg te sturen. Er worden tien Buffaloes klaargemaakt, die rond het middaguur vertrekken met circa 250 man van de 7/9th Royal Scots aan boord. Enkele bewoners, die thuis zijn in het gebied, dienen als gids. De route loopt door het geïnundeerde gebied tussen de twee steden, via het ondergelopen vliegveld en Koudekerke. Ook de weg van Koudekerke naar Middelburg staat onder water. Bij het buiten Toorenvliedt loopt een Buffalo op een mijn. Een andere komt vast te zitten op een obstakel onder water. De resterende acht amfibievoertuigen bereiken de stad en gaan via de Lange Vieleweg rond 16.30 uur naar de binnenstad. Ze passeren de bolwerken rijden ze door de Lange Viele.
Van der Ham schrijft in Zeeland 40-45 (pag. 489): ,,De voertuigen waren bewapend en bewogen zich op rupsbanden voort – het geratel van de rupsbanden in de smalle straten moet imponerend zijn geweest – zodat licht de indruk kon worden gewekt dat de in feite kwetsbare Buffaloes echte tanks waren.” De eerste Buffalo voert een witte vlag. Achter elkaar rijden ze vanuit de Lange Viele de Markt op. Het nieuws van hun komst verspreidt zich razendsnel. Dagboekschrijvers noteren: ,,Een deel van de bemanning sprong eruit en begon de Duitsers gevangen te nemen, die met opgestoken armen kwamen aanlopen.” En ook: ,,We hollen de Segeerstraat in en jawel daar rijdt een enorme blauwe tank door de Lange Delft. Er bovenop zitten de zwaaiende Tommy’s” (citaat bij Van der Ham, pag. 490). Ook Mart van Duijvenvoorde rende naar de markt en zag hoe de geallieerden de Markt opreden. Bekijk zijn verhaal.
Een deel van de voertuigen rijdt door naar de Dam. Generaal Daser zit op Dam 6. Een Noorse commando treedt als tolk op en weet Daser tot capitulatie te bewegen. Major R.H.B. Johnston wordt voor de gelegenheid tot kolonel bevorderd, zodat Daser zich ‘eervol’ kan overgeven. De ongeveer tweehonderd geallieerden plaatsen mitrailleurs op strategische plaatsen om de ongeveer tweeduizend krijgsgevangenen in bedwang te houden. Leden van het verzet steken de helpende hand toe. Heel de stad vlagt en juicht, op de Dam wordt het standbeeld van Koningin-moeder Emma met een krans omhangen.
Bep Baljeu is 18 jaar en herinnert zich in het PZC-boek De slag om de Schelde (2009): ,,Op de Dam stond het vol met Duitse soldaten met hun handen op hun hoofd. Ze waren zo tam als wat, je kon er niet bang voor zijn. Ze zagen er opgelucht uit, waren al lang blij dat ze er heelhuids van af waren gekomen. Ik voelde geen kwaadheid als ik naar ze keek. Ik was zelf ook vooral opgelucht. Blij dat die angstige jaren voorbij waren.”
Pas na middernacht komt er versterking vanuit de richting van de Sloedam.

kaartje6november bannerdagboek2 Uit het dagboek van Pierre Kleijberg ut Vlissingen, 6 november 1944:

Gedurende de nacht maar weinig schieten.  Gerucht dat Middelburg zich heeft overgegeven.  Het heeft hevig geregend vannacht. Gevolg hele kamers en kasten onder water. Phlipse uit Koudekerke vandaag op bezoek. Daar is het ook vreselijk geweest. Een soldaat of 10 was de hele bezetting daar en die hadden zich al aan de burgers overgegeven. Van de duinstreek te hoogte van Koudekerke is te zeggen dat het van eek aart kan worden afgeschreven. Vandaag gaf ik me op voor herstelwerk bij de gemeente. Zal eerst nog in huis een week meehelpen. Rika, het winkelmeisje, ook aangewipt. Alles kwijt, behalve de kleren die ze aanhad. Wij stoken nu in een keukenfornuis dat we in de eetkamer geplaatst hebben.  De keuken is nog niet te gebruiken. Het lekt dat verschrikkelijk en er is kans, dat ene binnenmuurtje instort.  Gisteren genoten we nog van het binnenbrengen van krijgsgevangenen. In de looppas, handen op het hoofd en cowboys met bajonet op het geweer achter hen als dolle honden.

‘Er was weinig snoep en de hoofden stonden niet naar een verjaardag’

Middelburg werd vandaag 70 jaar geleden bevrijd. In afwachting van de geallieerden kropen veel mensen in de schuilkelder. Zo ook Anna de Kok. Voor haar was het een extra spannende tijd. Anna de Kok werd de volgende dag tien jaar…..

Comments are closed.